„Protokół przesłuchania świadka
dnia 13 grudnia 1945 roku w Warszawie, sędzia śledczy Sądu Okręgowego w Warszawie z siedzibą w Grójcu w osobie sędziego Jana Tomaszewskiego
z udziałem protokolanta zaprzysiężonego w osobie Wasilewskiej Wandy,
w obecności prokuratora Sądu Okręgowego w Warszawie Henryka Biernackiego i
adwokata Fabijańskiego Józefa, sekretarza Wydziału Prawnego PSL przesłuchał niżej wymienionego w charakterze świadka.
Po uprzedzeniu świadka o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania oraz o znaczeniu przysięgi, sędzia odebrał od niego przysięgę, po czym świadek zeznał co następuje
Imię i nazwisko Józef Sikorski
wiek 1891, 1 lipca
imiona rodziców Piotr i Petronela
Miejsce zamieszkania Kolonia Krobów, gm. Kobylin, pow. Grójec
zajęcie rolnik
wyznanie katolik
moralność nie karany
stosunek do stron pokrzywdzony.
Dnia 1 grudnia rb. po południu udałem się do mieszkania Felicji Michalskiej, gdzie miałem interes do jej brata. Gdy we troje siedzieliśmy w kuchni, ktoś zapukał do tego mieszkania. Michalska podeszła do drzwi i zapytała się „kto tam". Usłyszała odpowiedź „swój" a po tym „Piwowarski". Odezwałem się, że to ode mnie mój służący, coś się musiało w domu stać. Michalska otworzyła drzwi i wszedł mój chłopak Piwowarski, a za nim dwu nieznanych mi mężczyzn, o ile pamiętam to jeden wojskowy z automatem na plecach i rewolwerem w ręku, a drugi cywilny też z automatem. Ktoś trzeci został w sieni. Przybyli zwrócili się prosto do mnie i zapytali, jak się nazywam. Odpowiedziałem „Sikorski". Na to jeden „Aha" i poczęli mnie rewidować. Wyciągnęli mi Kennkartę i 5 700 złotych znajdujące się luzem w tylnej kieszeni spodni. Rozległ się głos z sieni „Przeprowadzić szczegółową rewizję". Obecni w mieszkaniu zrozumieli, że to chodzi o rewizję domu i poczęli szperać po szafkach. Na to z sieni rozległ się głos „Dosyć, ubierać się". Odnosiło się to już do mnie. Włożyłem kożuch i eskortowany z tyłu wyszedłem.“(11)